Cleys : Prutswerk van het hoogste niveau (blijf hier ver weg!)
Onze droom van een esthetische facelift voor ons huis is door Cleys BV vakkundig met de grond gelijkgemaakt.
Hoe dit bedrijf te werk gaat? Heel simpel: lees de ronkende claims op hun socials, draai die 180 graden om, en dat is exact de realiteit die u geleverd krijgt.
Mocht u warmlopen voor eindeloze discussies, pesterijen, verbale intimidatie en een vloekende topman op uw gazon? Zoekt u daarnaast nog vakkundige beschadiging van uw eigendom en een creatieve omgang met contracten? Zoek niet verder: één adres, Cleys BV.
U krijgt diepe spijtbetuigingen — uiteraard zonder dat er daadwerkelijk iets wordt opgelost of gerepareerd.
Verwacht u gewoon professioneel werk? Dan zult u helaas een échte aannemer moeten zoeken. Slechter dan dit wordt het niet. De klantenservice is uniek: de énige manier om onmiddellijk contact te krijgen, is het schrijven van een review. Prompt hangen ze dwingend aan de lijn om de review te laten verdwijnen. Die vlieger gaat natuurlijk niet op na drie formele ingebrekestellingen, deurwaardersvaststellingen, en een advocaat (geadviseerd door een bouwkundig ingenieur / expert / gerechtsdeskundige).
Op de werf verschenen plots, geheel onaangekondigd, figuren in anonieme bestelwagens met buitenlandse nummerplaten die beweerden voor Cleys te werken.
In tegenstelling tot hun hyperactieve sociale media, was de naam Cleys op onze werf op geen enkel moment te bekennen.
Wat hebben wij wél gekregen voor ons geld?
• Het reliëflandschap: Pleisterwerk dat zo hobbelig is dat het terugplaatsen van de luifels veranderde in een olympische discipline.
• De artistieke voorgevel: Wolken en bonte kleurschakeringen in het witte spuitkurk, pal op de voorgevel. Na drie pogingen is dit verheven tot permanente kunst, aangezien een oplossing te ingewikkeld bleek.
• De spuitkurk-explosie: Een gulle laag spikkels en klodders op werkelijk álles binnen een straal van 7 meter. De grote glaspartij, bloembakken, barbecue, airco, het complete dak inclusief dakramen, de afsluiting, de zonnepanelen én onze auto. Zelfs de ladder die we uiterst vriendelijk hadden uitgeleend moest eraan geloven. En zichzelf: beschermende kledij voor de werknemers? Nooit gezien!
• De alternatieve wiskunde: Raamprofielen die centimeters te kort zijn en een spatboord dat in het zicht zo krom staat als een hoepel (begint bovendien op 20 cm hoogte en eindigt op 14 cm). Men probeerde ons te overtuigen dat ons huis simpelweg scheef gebouwd was.
• Het levensgevaar: Balustrades die zo schots en scheef zijn teruggehangen dat de schroeven halfbakken uit de muur steken. Gevaarlijk loszittend metaal waarvoor de remedie nog altijd nul is.
• De budget-afwerking: Koperen afvoerpijpen waarvan de uiteinden blijkbaar van een minder edel metaal moesten zijn.
• De ladder-satire: Een werknemer die zonder eigen ladder in het weekend opdaagt om afvoerpijpen te hangen. Na het lenen van onze ladder beschadigde hij direct het nieuwe pleisterwerk. In zes uur tijd monteerde hij welgeteld vijf pijpen, waarvan één met een tweedehands, kapotte plastic beugel. Als kers op de taart liet hij een loshangende kabel achter, die voorheen netjes was weggewerkt.
• Het bunker-effect: Vijf weken lang hebben we mogen vegeteren in een donkere grot dankzij afgeplakte ramen en deuren. Bij het lostrekken van de folie trokken de mannen eigenhandig de lak van de garagedeur en werd het houtwerk beschadigd. Tijdens de 'poging tot herstel' bespatten ze direct de garagepoort die het jaar ervoor professioneel was gelakt. De deur wacht nog altijd op herstel.
Als het allemaal niet zo dieptreurig was, zou je je een breuk lachen om zoveel amateurisme.
Achteraf gezien hebben we vooral spijt van de liters koffie, frisdranken en frisco's die we tijdens het hete weer hebben uitgedeeld.
Alle gebeurtenissen en schades zijn volledig via een chronologisch dossier gedocumenteerd.